बाराको परवानीपुर गाउँपालिका–१ रहरिया टोलमा भएको आमा-छोराको निर्मम हत्या केवल एउटा आपराधिक घटना मात्र होइन, यो हाम्रो समाजभित्र मौन रूपमा मौलाइरहेका घरेलु हिंसा, सम्बन्ध विच्छेद, नैतिक पतन र कमजोर सुरक्षा व्यवस्थाको भयावह परिणाम हो । एउटै घरभित्र रातको अँध्यारोमा भएको यो जघन्य हत्याकाण्डले सम्पूर्ण मधेश क्षेत्रलाई स्तब्ध बनाएको छ र समाजको अन्तरआत्मालाई गम्भीर प्रश्न सोधिरहेको छ ।
प्रारम्भिक रूपमा अपरिचित व्यक्तिद्वारा गरिएको आक्रमण भनिएको यो घटना अनुसन्धान अघि बढ्दै जाँदा पारिवारिक कलह, प्रेम सम्बन्ध, षड्यन्त्र र सम्भावित ‘सुपारी हत्या’ तर्फ मोडिनु अत्यन्तै चिन्ताजनक संकेत हो । मृतक रामेश्वर मण्डलकी पत्नी मनिता देवी मण्डल र उनका प्रेमी धर्मेन्द्र महतो योजनाकार रहेको आशंकासहित पक्राउ पर्नुले यो अपराध आकस्मिक नभई सुनियोजित भएको पुष्टि हुँदै गएको छ । यसले अपराध केवल बाहिरबाट आउने खतरा होइन, कहिलेकाहीँ घरभित्रैबाट जन्मिने डरलाग्दो यथार्थ पनि हो भन्ने कटु सत्य उजागर गरेको छ ।
यो घटनाको सबैभन्दा पीडादायी पक्ष के हो भने एकातिर आमा र छोरा निर्दयतापूर्वक मारिए, अर्कोतिर बाबु र छोरी जीवन मृत्युसँग संघर्ष गरिरहेका छन् । एकै परिवारमा यति ठूलो क्षति हुनु केवल व्यक्तिगत दुःखद घटना होइन, यो सामाजिक विफलताको दर्पण हो । लामो समयदेखि चल्दै आएको घरेलु विवाद, कुटपिट र सम्बन्धको विघटनलाई समयमै सम्बोधन गर्न नसक्नु नै अन्ततः यस्तो रक्तपातपूर्ण विस्फोटको कारण बनेको देखिन्छ ।
यस घटनाले घरेलु हिंसा र पारिवारिक विवादलाई ‘घरभित्रकै कुरा’ भनेर बेवास्ता गर्ने प्रवृत्तिमाथि गम्भीर प्रश्न खडा गरेको छ । यदि समयमै स्थानीय तह, समाज, प्रहरी र सम्बन्धित निकायले संवेदनशीलता देखाएको भए, सायद आज दुई निर्दोष ज्यान गुमाउनुपर्ने थिएन । त्यसैले अब राज्य संयन्त्रले यस्ता विवादलाई सामान्य ठानेर पन्छाउने होइन, प्रारम्भिक चरणमै हस्तक्षेप गर्ने संयन्त्र बलियो बनाउन जरुरी छ ।
प्रहरीले मुख्य अभियुक्त पक्राउ गरी अनुसन्धानलाई ‘सुपारी हत्या’ सम्म पुर्याउनु सकारात्मक पक्ष हो । मोबाइल विवरण, कल रेकर्ड, सीसी क्यामरा फुटेज र बयानका आधारमा सम्पूर्ण संजाल पत्ता लगाउने प्रतिबद्धताले न्यायप्रतिको आशा जगाएको छ । तर केवल पक्राउ र बयानमा सीमित नभई, दोषी जो जो छन्, सबैलाई कानुनी कठघरामा उभ्याएर उदाहरणीय सजाय सुनिश्चित गर्नु राज्यको दायित्व हो ।
परवानीपुरको यो हत्याकाण्ड एउटा परिवारको मात्र पीडा होइन, यो हाम्रो समाजका लागि चेतावनी हो । प्रेम, विश्वास र सम्बन्ध कमजोर बन्दै जाँदा जब स्वार्थ, क्रोध र षड्यन्त्र हाबी हुन्छ, तब परिणाम यस्तै अमानवीय हुन्छ । अब प्रश्न केवल ‘को दोषी ?’ भन्ने होइन, ‘यस्ता घटनाहरू फेरि नदोहोरिन के गर्ने ?’ भन्ने हुनुपर्छ ।
यस जघन्य अपराधले देखाएको छ घरेलु विवादलाई समयमै सम्बोधन नगरे समाजले यस्ता रगतले लतपतिएका समाचारहरू पढिरहनु पर्नेछ । त्यसैले न्यायको कठोर कार्यान्वयनसँगै सामाजिक चेतना, पारिवारिक परामर्श, महिला सुरक्षाको प्रभावकारी संयन्त्र र समुदायस्तरीय निगरानी आजको अपरिहार्य आवश्यकता बनेको छ ।
परवानीपुर शोकमा छ । तर त्यो शोक केवल आँसुमा सीमित नहोस् यो चेतनामा बदलियोस्, जिम्मेवारीमा बदलियोस् र न्यायको आवाजमा बदलियोस् ।
प्रतिक्रिया दिनुहोस् !